De laurier heeft het moeilijk. Waarschijnlijk doordat de mannen van het dak van het oude huis de resten cement van het schoonmaken van de spullen in de berm gegooid hebben. Hierdoor zit er erg veel kalk in de grond en de cementresten worden ook hard, dus best kans dat dat de boel verstikt. De hoogste takken zijn op de foto er al uitgehaald. Op het pleintje ligt een enorme berg takken en bruine bladeren. Op zich is het niet zo’n probleem. De laurier moest hoognodig aangepakt worden. De struik bestaat uit een stuk of vijftien stammen, alle zo’n tien centimeter in doorsnee. De struik begon al een paar kleine pruimenboompjes te omarmen, die waren bijna niet meer te zien. We gaan daarom de struik ontdoen van alle stukken die doodgegaan zijn en dan kijken wat er overblijft. In het ergste geval zagen we alles tot op zo’n twintig, dertig centimeter boven de grond af en kijken wat er dan nog uitloopt.
Volgens Leonel, een van onze buren, is de plant sterk genoeg. We moeten misschien de aarde wat loswoelen om de verstikking tegen te gaan.