Marijn en Herman weer in Portugal. Makkelijke vlucht, geen paspoortcontrole, geen coronacontrole, niet aan de Nederlandse, niet aan de Portugese kant. Twintig minuten na de landing al buiten, dat is nog eens vlot.

Vorige week leek het of ze op het punt stonden uit te gaan vliegen, maar het heeft toch nog even geduurd. Nu lijkt het of ze er klaar voor zijn. Ten minste een van de jonkies kunnen we zien boven op de vliering in de schuur. Of de andere er ook zitten kun je niet ziet. Je hoort wel het een en ander, maar het is moeilijk vast te stellen of dat het er meer zijn. Een paar dagen geleden zat er eentje op de grond, die liet zich niet pakken en schoot onder de beschermhoes van de fietsen. De katten kunnen er in principe bij, maar we hebben niets gezien, geen kat met een vogeltje, noch een aangevreten karkasje. Hopelijk kan hij inmiddels vliegen en op die manier in veiligheid komen, of misschien hebben de ouders zich er weer over ontfermd.
De kleine op de foto doet het in ieder geval goed. Hij zit hoog en droog op de vliering, er ligt daar genoeg om zich in te verschuilen en we weten zeker dat hij erheen gevlogen is, want anders kun je er niet komen. Vandaag of morgen is hij natuurlijk weg, letterlijk gevlogen.
Hij gaat het wel redden die kleine.