Al een tijdje was er wat aan de gang op het land van Senhor Fonseca. Het verhaal ging dat zijn dochter een huis ging bouwen. Het is niet het land direct naast ons, er zit een olijfboomgaard tussen en een stuk wild met veel bramen. Er werd een hek gebouwd, er werd een weggetje aangelegd, dat wil zeggen een spoor van puin met daarover zand en grind. En er werd een soort schaapskooi gebouwd, duidelijk geen huis voor Fonseca’s dochter. Het leek wel zo’n sluis om koeien of paarden te brandmerken, of een inseminatiestation. Uiteindelijk is het dus een varkenskot. De varkens zitten gewoon buiten, ze hebben geen stal, ze liggen gewoon lekker in de zon en komen nieuwsgierig naar het hek als de honden tegen ze aan beginnen te blaffen. Ze hebben absoluut geen angst voor ze, ’t zijn een paar goeie lobbesen. Nu maar eens kijken hoelang ze blijven.
Omdat ze zo buiten zijn vervuilen ze niet, ze hebben flink veel ruimte dus vooralsnog geen nare geurtjes.