Voor het konijntje is het niet zo leuk, maar Légolas is maar wat trots op zijn vangst. In de bossen en weilanden om ons heen stikt het waarschijnlijk van de konijnen, maar je ziet er niet zo vaak een. Af en toe hipt er eentje voor ons uit, of we zien wat verderop een konijntje het struikgewas in vluchten. Er zijn wel plekken waar er erg veel keutels liggen en bij sommige bosjes worden de honden erg nerveus. Er zijn hele stukken terrein waar zo goed als nooit iemand komt. De bramen komen dan tot zo’n twee meter hoog en het is ondoordringbaar. Je kunt er ook niet doorheen kijken. Een ideale plek voor konijntjes en egels. Egels hebben we nog niet gezien, behalve een paar platte onderweg. De katten hebben een enorm jachtterrein voor zichzelf want er zijn niet zoveel katten in de buurt. Avelino heeft een kat, Conceição heeft er een en er zwerven wat wilde katten rond.
Het weiland van Fonseca, het kurkeikenbos bij ons achter, de olijvenboomgaard naast ons, allemaal voor de katten.
Waarschijnlijk vangen ze ook een stuk meer dan wat wij zien, maar zo af en toe wordt er een prooi meegenomen.