De warmtepomp wordt geïnstalleerd. De geiser die voor het warme water voor de douche en de keuken zorgde had het al een tijdje geleden begeven. Het was al een oude geiser die we drie jaar geleden al hadden laten schoonmaken. We wilde al eerder een warmtepomp, maar de noodzaak was er nog niet echt. Toen het ding het begaf, dachten we dat het wel tijd was om hem nu te installeren. We douchten al die tijd in het appartement, door de coronauitbraak hadden we toch nooit visite en vrijwilligers wilden we ook niet. In de winter was het wel een beetje afzien, want het was koud in het appartement, maar we hadden daar wel warm water. En voor de afwas gebruikten we de waterkoker. Nu dus de warmtepomp. Het apparaat komt op het zoldertje boven de keuken, daarom moesten we ook wachten tot de buitentrap klaar was, anders was het zoldertje redelijk onbereikbaar.
De geiser is verwijderd, het gas is afgesloten. Om de leidingen voor het water naar het zoldertje te krijgen moeten er natuurlijk gaten in het plafond geboord worden. Je zou denken hoe doen ze dat in godsnaam, want het kastje waar de geiser in heeft gezeten is bijzonder klein, de geiser zelf paste er nauwelijks in. Maar een van de installateurs is lenig en ontpopt zich als een slangenmens. Hij wurmt zich van onder in het kastje, hij wringt zich in alle bochten en is zo in staat met een stevige boor de gaten te maken. Knap hoor.
De warmtepomp staat op zijn plaats, alles is aangesloten, het apparaat loopt. Nu even een uurtje of wat wachten tot het 150-litervat opgewarmd is en we kunnen weer douchen onder onze eigen douche!
Wat een weelde.