Al zo’n beetje twee en een half jaar gebruiken we het pleintje als opslagplaats voor materiaal. Dat is ook het makkelijkst, want dan kunnen de leveranciers meteen hun spullen kwijt. Even het grote hek opendoen, vrachtwagentje naar binnen, uitladen en klaar. We zitten dan wel steeds in de zooi, wisselende zooi weliswaar, maar toch zooi. Nu staan er zelfs twee cementmolens. Een van Joaquim en Ilídio, en een van Celso, die nog altijd zijn spullen niet heeft opgehaald. (Even ter herinnering: op 10 oktober zei hij, dat hij het ’s middags zou halen en anders de dag erna. Tja.)
Binnenkort wordt er begonnen aan het dak van het oude huis, en aan het dak van het middengedeelte van het huis. ’t Zal nog wel even een zooi blijven. ’t Leuke is wel dat we regelmatig uitzicht hebben op weer andere zooi. Toch een soort van afwisselend uitzicht.