Elke keer als Joaquim en Ilídio klaar zijn aan het eind van de dag, hebben ze nog aangemaakt cement over. De ene keer wat meer dan de andere keer. Soms een hele kruiwagen vol met bijna droog cement, dat wij dan wat slapper maken door er water bij te doen, de andere keer zacht cement dat ze gebruiken om te stuken. Wij gebruiken dat om de potjes te vullen die we gebruiken als afscheiding voor het pad. Om het onkruid tegen te houden en om het grind op het pad te houden. Als we zelf iets aan het metselen of gieten zijn doen we hetzelfde. We hebben altijd wel een klein beetje over en dan kunnen we twee of drie potjes vullen. Met Joaquim en Ilídio is dat anders, die hebben altijd wel een flinke hoeveelheid over. Tot soms wel twintig potjes! Erg goed want dan schiet dat pad een beetje op, we moeten het alleen ’s avonds doen. Nadat Joaquim en Ilídio weg zijn en wij Karma, Milan en Tomás hebben gelopen. Het wordt dan wel echt avondwerk en we moeten opschieten anders is het alweer te donker. Pas de volgende ochtend kunnen we het resultaat zien en de potjes schoonmaken, want we willen wel graag dat de zeshoek zichtbaar blijft.
Op deze manier zijn we al ruim een jaar bezig! De eerste potjes zijn nog gevuld met Jan, onze eerste vrijwilliger, en we zijn voorlopig nog niet klaar. Naast de kippenren moet ook nog een stuk komen. Gelukkig hebben we voor Joaquim en Ilídio nog werk genoeg, er komen nog veel restjes aan.