Zo, alle palen staan op hun plek. Het is nog wel een gedoe voor ze allemaal netjes op een rij staan, veel passen en meten en rekenen. Niet te dicht op elkaar want dan gebruik je te veel palen, en ook niet te ver uit elkaar want dan duwen de geiten het gaas eruit. En ook nog een beetje op dezelfde afstand van elkaar, om het een beetje aantrekkelijk te laten ogen. De volgende uitdaging is de hoogte regelen. Het land loopt een beetje af, het heeft geen zin om waterpas te zetten, maar het moet wel een beetje in één lijn, het land golft en er zijn ooit een soort van geulen in gegraven, dus we kunnen niet uitgaan van de hoogte van de paal ten opzichte van de grond. We zijn begonnen een touwtje te pannen van de eerste naar de laatste paal. Dat was ook geen succes, want op die afstand hangt het touw door, hoe strak je het ook zet. Eind van de dag hadden we een methode gevonden: op de eerste paal leggen we een waterpas, die met behulp van strootjes precies pas wordt gelegd en dan op het oog worden de palen op hoogte gebracht met de laatste paal die we dan als uitgangspunt kiezen. De een kijkt met één oog van de laatste paal richting de waterpas op de eerste paal en de ander heit een voor een de tussenliggende palen op de juiste hoogte. Zo zijn we begonnen aan de eerste rij. Niet afgemaakt want we hadden een belangrijke afspraak aan het eind van de middag. We zijn goed op weg, maandag zijn de palen vast goed gezet en dan kunnen we het gaas aan gaan brengen.