Beatrice en Isabel staan lang niet altijd bij ons op het land. Af en toe moet het gras weer even de tijd krijgen om te groeien. We zetten ze vaak aan de overkant neer tussen de fruitbomen en olijven, maar daar kunnen ze niet aan een zo lang touw omdat ze niet bij de bomen mogen komen. Ze eten de bast ervan af. Vaak zetten we ze bij de buren op het land. Dat stuk land is een boomgaard, maar zeker de helft heeft geen bomen. Het staat vol met beginnende bramen, klaver en ander laag spul. De buren komen misschien één keer per jaar om alles weg te maaien. Ondertussen laten wij de geiten er grazen. Isabel kun je zien, maar Beatrice verdwijnt een beetje tussen het hoge gras.
Het is bijna een herhaling, maar we denken dat Beatrice zwanger is. We dachten dat eerder vaan Lourdes Maria en ook van Isabel. Bij Lourdes Maria is het waarschijnlijk misgegaan en Isabel is waarschijnlijk nooit zwanger geweest. Als geiten de hele dag hebben kunnen eten zijn ze gewoon erg dik. Beatrice is ook nog dik als we haar ’s ochtends uit de stal halen, het lijkt of de buik beweegt en de uiers zijn flink gegroeid. Dat zijn wel de tekenen.
Vorige week was hier de veearts om antiparasietenmiddel te geven. Hij vroeg aan ons of Beatrice zwanger was, maar dat wisten we niet natuurlijk. Hij voelen aan de buik en aan de uiers, maar hij kwam niet verder dan: “’t Kan zijn”, met een beetje schouderophalend gebaar. We weten het dus nog niet. We hebben Beatrice nu drie maanden en een geit draagt vijf maanden, dat betekent dat we nog maximaal twee maanden onzeker zijn.