Aan de overkant van het weggetje waar normaal de paarden lopen, is er gesproeid. We dachten eerst met gif om het onkruid tegen te gaan. Dat zou vervelend zijn want dan kunnen de honden er niet meer rennen, maar gelukkig is dat niet zo, het is kunstmest voor het gras dat er moet gaan groeien. Het gras wordt later gemaaid en in hooibalen afgevoerd. Zover is het nog lang niet.
We hebben erg lang met Senhor Fonseca gesproken, de eigenaar van het land en de baas van de veevoederfabriek in Benedita, en ook de eigenaar van de stoeterij in Golegã, waar we eind 2019 te gast waren. Senhor Fonseca fokt Lusitaner paarden en verkoopt die dan weer. Hij vertelt vol trots dat hij een paard heeft verkocht aan de koningin van Jordanië.  De man is dik over de tachtig en erg kwiek. Hij is overal geweest en bezoekt nog steeds paardenmarkten in het buitenland, daarom heeft hij altijd wel een verhaal over het een of ander. En hij praat erg rustig waardoor hij ook nog eens goed te volgen is.
De tractor die het apparaat draagt waarmee de kunstmest over het land verspreid wordt heeft de grootste moeite om door het land te komen. Regelmatig zakken de wielen een flink eind weg en als hij dan ook nog eens de helling op gaat heeft-ie het zwaar, soms draaien de wielen rond zonder dat hij vooruitkomt, met een waaier van water erachter aan, hij moet dan weer een stukje achteruit om een beetje vaart te kunnen maken. De jongen die erop zit vindt het wel een prachtig spel, voor hem kan het niet spetterend genoeg zijn.