Het is zondag en het is een fantastische dag. De lucht voelt aan of het lente is. De vogels fluiten, eentje is een nest aan het maken of zo in de laurier. Je kunt hem niet zien, maar de takken gaan erg heen en weer.
Naast ons terrein is een olijvenboomgaard waar we vaak lopen als we de hondjes uitlaten tussen de middag. Vanuit de olijvenboomgaard heb je een mooi uitzicht op Casal da Marinha. Je kunt de huizen zien liggen. Op de foto niet zo goed, maar als je daar loopt kun je ze goed zien. Onder een strakblauwe lucht komen de olijvenbomen nog mooier uit.
Tussen ons huis en het dorp ligt een dal, met een riviertje erdoorheen. Stel je er niet te veel van voor, normaal zie je het niet, maar door de regen van de afgelopen weken stroomt het water flink. Het riviertje ligt ongeveer dertig meter lager dan ons terrein, dat klinkt niet veel, maar het is een echt dal.
Vorige week hebben we het voetpad gelopen, dat volgens Avelino een heel oud weggetje is. Hij liep het vroeger als kind, toen hij naar school liep in Casal da Marinha. Het is misschien een halve kilometer lopen, maar doordat je via een modderig weggetje naar beneden loopt en de andere kant weer omhoog, is een halve kilometer best veel, zeker als er een hoogteverschil van dertig meter is. Maar wel een erg mooie wandeling.