Op het terras staat een mooie houten tafel. Zo een waar een parasol in kan die dan in een gat past dat in de onderste balk zit. Onze hondjes schuilen daar graag voor de regen. Ze hadden al eerder het zeildoek stukgetrokken in hun enthousiasme. En nu hebben ze de tafel gebruikt als bijtring. Het zijn knaagdieren, tenslotte, ze staan op het punt te gaan wisselen, dus er moet overal op gebeten worden. In elkaar, dat als eerste, maar dat doen ze niet om te knagen. Borstels, bezemstellen, plastic bloempotten, alles krijgt hun aandacht. Wanneer ze precies aan de tafel hebben gezeten is niet helemaal duidelijk. We kregen bezoek en vanwege Corona wilden we lekker buiten zitten, ondanks dat het een beetje bewolkt is en druilerig. Onder de alpendre kunnen we droog zitten en kou is niet erg, want we trekken wel een jas aan. De alpendre is al een tijdje niet meer gebruikt en dan gaan er vanzelf dingen opgeslagen worden, en het wordt bezocht door schuilende kippen en honden, en ook de katten willen er wel eens een uiltje knappen. Er viel nogal wat op te ruimen en schoon te maken. Is ook wel eens goed, dan ziet het er weer een beetje behoorlijk uit.
En die tafel, tsja, beschadigd.