Vorig jaar zaten we plotseling vast in Nederland. Nou ja vast, dat valt ook wel weer mee, maar de geplande tien dagen werden zomaar drie maanden. De destilleerketel heeft al die tijd geen dienstgedaan. Er staat nog wat te gisten sinds die tijd. ’t Zou zo’n veertien dagen moeten staan, maar het staat nu al elf maanden. De emmer is luchtdicht (met een waterslot) en bij het verplaatsen ontsnapte een klein beetje lucht. Dat rook best goed, dus misschien kan het nog goed gedestilleerd worden. De ketel is al die tijd niet aangeraakt, dus een beetje vies en dof was-tie wel geworden. Schoonmaken dus. Een probaat middel is citroenzuur vertelt een korte rondgang op internet. Citroenen hebben we genoeg, dus aan citroenzuur is wel te komen. Even wat persen en we hebben zo genoeg. De buitenkant wordt gepoetst en een beetje geschuurd met jif en de binnenkant met citroenzuur. Het ziet er weer glanzend uit.
De binnenkant van de koelemmer is lastig schoon te maken want door de spiraal die erin zit, kun je niet overal goed bij. Het idee is de schillen van de uitgeperste citroenen met de rest van het sap in de emmer te doen, deze tot de rand vullen met water en een nachtje te laten staan. Kijken of het kopergroen eruit is.
En dan maar weer destilleren!