De hele dag hebben ze buitengestaan, onze noeste bermwerkers Isabel en Beatrice. De zon was al aan het ondergaan toen we ze weer naar de stal brachten. Ze wilden wel graag, want zodra de zon weg is wordt het al gauw venijnig koud. Dona Conceição rijdt vaak langs en dat doet ze bijna stapvoets als ze ziet dat we met de dieren bezigzijn om ze niet te laten schrikken. En ze maakt ook graag een praatje. We hadden haar al een tijdje niet gezien dus we vroegen of het wel allemaal wel goed ging daar beneden. (Dona Conceição woont aan het eind van het weggetje en het laatste gedeelte ligt een stuk lager dan ons huis.) Het bleek dat haar schoondochter een paar weken thuis geweest was met Corona, die had met de Kerstdagen en met Oud en Nieuw op bed had gelegen en het verzorgingshuis waar ze werkt is drie weken geïsoleerd geweest. Dona Conceição zelf, haar zoon en haar kleinkinderen zijn allemaal de dans ontsprongen maar moesten wel allen in thuisquarantaine. Corona komt wel heel dichtbij zo. In Portugal hebben ze het trouwens nooit over Corona, maar altijd over Covid-19, het nieuwe virus.
De schoondochter gaat trouwens morgen weer aan het werk, dus het leed is voorlopig geleden. Je komt een hoop te weten als je even langs de weg met geiten loopt.
Isabel en Beatrice hebben hard gewerkt, een groot gedeelte van de berm is weer keurig bijgewerkt en ze waren allebei tonnetje rond. Dus die hebben zich echt tegoed gedaan.
Wij ook blij want alles wat zij bij houden hoeven wij niet te doen