Gil ziet ze wel eens en Manuela heeft ze ook wel eens gezien. Wilde zwijnen die in de bossen zitten hier. Ze schijnen ’s ochtends vroeg tevoorschijn te komen. Wij zien alleen de sporen, zoals deze. Op het veldje langs het weggetje waar de appelbomen staan is een stuk waar geen gras groeit en waar de grond modderig is. Genoeg om sporen achter te laten. We zagen een paar van waarschijnlijk een vrij grote met wat kleinere. In het bos kun je stukken zien waar ze gelegen hebben en waar ze gewroet hebben. En je kunt heel goed paadjes zien, waar ze de berm in gaan naar een volgend stuk land. Karma is altijd erg geïnteresseerd als we langs zo’n paadje komen.
Een beetje ambivalente gevoelens: ergens wil je ze graag een keer in het echt zien en ergens ook weer niet want het kunnen agressieve dieren zijn, zeker als ze jongen hebben.
Voorlopig kijken we uit naar de sporen.