Het hooi en het stro voor de geiten en de kippen moet natuurlijk droog liggen. Het heeft een tijdje gelegen in wat we nu de schuur noemen, het heeft een tijdje buiten gelegen onder een dekzeil en de laatste tijd ligt het weer op de eerste plaats, in de ruimte die we pas van vloer en tegels hebben voorzien. Op zich een mooie plek, maar het geeft veel troep. Als we zelf er wat uithalen om de stal te verversen valt er altijd wel wat uit. De kippen vinden het ook een prettige plek en we vermoeden dat de katten er ook wel eens in overnachten. We dachten dat het wel een goed idee was om het op te slaan waar we het ook nodig hebben: in de stal. Lekker hoog dat we geen ruimte verliezen. Vandaar dit hooizoldertje. Het hekje aan de voorkant is om te voorkomen dat de geiten over het muurtje springen. Lourdes Maria heeft dat nooit gedaan en Isabela ook niet. Dat wil zeggen heel af en toe ging Isabela er overheen, maar dat was meer een zeer niet bevallig er half op springen en er aan de andere kant vanaf vallen. Sinds Beatrice er is heeft ze uitgevonden dat je ook óp het muurtje kunt springen en als je er eenmaal op staat kun je zelf bepalen aan welke kant je er weer van af kunt. Ze ging het zien als een soort speeltuig. Erop en eraf, erop en dan een rondje draaien en dan weer eraf. Beatrice is een stuk kleiner maar dat weerhield haar er niet van om ook op het muurtje te springen. Soms stonden ze er samen triomfantelijk op ons neer te kijken. Allemaal niet zo erg, maar aan de andere kant staat ook het droogvoer en daar mogen ze niet te veel van hebben. Daar hebben ze zelf een andere mening over en het liefst gooien ze de bak om en eten zich dan rond.
Hopelijk is dat met dit hekwerkje afgelopen.