In Nederland was het niet zo goed te zien door de bewolking, maar hier in Portugal viel het mee: de samenstand van Jupiter en Saturnus. Gisteren stonden ze dichter bij elkaar, maar ze waren al gezamenlijk ondergegaan toen we bedachten dat we wel eens konden gaan kijken. Nu doen we dat beter, we zitten op tijd klaar, net na zonsondergang en voordat de planeten ondergaan. Er is niet zo veel tijd daartussen. Net na zonsondergang is het nog te licht en vlak boven de horizon wordt het wat heiig, dus tussen die momenten moet er gekeken worden. Met het blote oog kun je de twee stippen zien en met een telelens kun je het nog beter zien.  Op het nieuws zagen we dat elders in de wereld de ringen van Saturnus nog te zien waren, dat was bij ons niet zo.
Er moet altijd wat te wensen overblijven.