Onze nieuwe aanwinsten hebben een prachtig onderkomen. Het is een multifunctionele ruimte, de vorige eigenaar had daar waarschijnlijk een hond zitten, dat hebben wij toch nu toe niet gedaan. De kippen zijn er begonnen, toen we nog geen goede ruimte voor ze hadden. Nadat de kippen verhuisd waren is het een opslag geworden voor van alles en nog wat. Emmers met puin dat we bewaren om funderingen te kunnen leggen. Er heeft hout gelegen onder het afdakje en de stenen die we gebruiken om muurtjes te metselen lagen er opgestapeld. Ze liggen er nog, maar niet meer zoveel.
En nu is de ruimte dus een kennel geworden. Het kan mooi afgesloten worden, de puppy’s kunnen er niet uit, Karma kan er niet in. De kippen kunnen er niet in. Dat wil zeggen als ze per se willen, dan kunnen ze wel op de afrastering fladderen en er aan de andere kant er weer af. Maar waarom zouden ze. De katten kunnen wel naar binnen, maar die houden zich het liefst afzijdig van de nieuwe bewoners.
Een paar keer per dagen laten we ze uit de kennel, dan kunnen ze mooi het terrein verkennen en dan kunnen wij een oogje in het zeil houden. Met Isabela hebben ze al kennis gemaakt. Die dreigde met een kopstoot toen ze te dicht bij haar eten kwamen. Het kwam natuurlijk niet verder dan dreigen, ze zijn nog zo schichtig en springerig.
Karma laten we er nog niet bij. Ze moet niets van de puppy’s hebben, maar je weet nooit hoe ze in ene kan reageren.