De kana ligt al een tijdje te drogen, tenminste dat was de bedoeling, maar het heeft zo vaak geregend dat het eigenlijk alleen maar een natte klederboel is geworden. Dan maar de stelen vermalen in de hakselaar, de knollen voeren we maar af, want als die weer gaan uitlopen staat het hee terrein straks vol met kana. De hakselaar heft wel moeite met de stelen. Er zitten zulke sterke vezels in dat om de haverklap de messen even ontvezeld moeten worden. Het spul dat er uit komt is wel supergoed voor de composthoop. De hakselaar vermaalt het bijna tot moes. Door de grote hoeveelheid vocht die nog steed in de stelen zit komt er bijna pap uit. ’t Lastige is wel dat het makkelijk samenklontert en de uitgang van de hakselaar snel verstopt raakt. Maar goed, twee dagen hakselen met tussenpozen vanwege de regen en de hele berg is weggewerkt. Nu nog zo’n stuk of negen zakken met knollen afvoeren en je ziet er bijna niets meer van. Behalve wat er nog in de grond zit natuurlijk, want we moeten het gedeelte waar de kana stond nog wel omspitten, daar zal ook nog wel wat uitkomen.