Het is pas half zes als we het rondje lopen. We zijn wat later dan anders want we kwamen van Anita. We hadden Karma meegenomen, om eens te kijken hoe het gaat in de bus. Nu Xarique er niet meer is kunnen we wat vaker ergens heen gaan om een wandeling te maken. Anita heeft drie honden en het was mooi om te zien hoe ze eerst aan elkaar moeten wennen en daarna met elkaar omgaan of ze de beste maatjes zijn. Het liep een beetje raar af, want toen we weg wilden gaan, liep Karma weg en wilde zich maar moeizaam laten pakken. Uiteindelijk ging ze weer makkelijk in de bus en was er verder niets aan de hand, maar het was wel merkwaardig.
Doordat het nu al schemerig was toen we het rondje gingen lopen konden we goed de vleermuizen zien. Net bij het huis van Manuela en António staat een lantaarnpaal en die staat dus eigenlijk aan de rand van een stuk bos, waar nooit iemand komt. Ideale plek voor vleermuizen en de lantaarnpaal trekt insecten aan, dus daar fladderen ze graag rond. Ze zijn wel lastig op de foto te krijgen. Tegen de tijd dat je ziet zijn ze alweer voorbij.
Maar goed, een schimmige gedaante maakte het alleen maar mysterieuzer.