En hij staat op zijn plaats! Met het zelfgemaakte karretje is-tie op zijn plaats gereden, rijdend over planken als een soort rails. Goed opletten dat-ie niet naast de rails liep natuurlijk, dus stukje bij beetje tot-ie op het terras stond. Daar rolde hij makkelijk tot op de plek waar hij moest komen. Het karretje was slim genoeg zo gemaakt dat de hoogte gelijk is aan terracotta stenen dus met wat hefboomgedoe, kon hij op de stenen gezet worden, zoals-tie ook al stond op het pleintje. En dan op hoogte krijgen. Een autokrik is dan wel je beste vriend. Links een beetje omhoog, balkje eronder, rechts een beetje omhoog, balkje eronder. Links weer omhoog, plankje onder de balk, rechts weer hetzelfde. Links opkrikken, balkje en plank vervangen door een terracotta steen op zijn kant, rechts hetzelfde. Balkje links op de terracotta tegel, enzovoorts. Goed opletten dat de boel steeds stabiel staat, want als de wasbak begint te schuiven of te vallen, is er geen houden aan. Eenmaal op de hoogte, op een stapel van terracotta tegels links en een stapel rechts begint het grote schuiven. Al maanden geleden bij de Lidl in de aanbieding zo’n hondje aangeschaft. Op het label staat dat het ding 250 kg kan hebben, dus dat geloven we maar. Een mooie constructie van drie terracotta tegels naast elkaar op het hondje geeft de goede hoogte en met de autokrik wordt het gevaarte net een paar millimeter opgetild dat-ie niet kan omvallen, want dan steunt-ie weer op de stellage, maar genoeg om het een paar centimeter te kunnen verschuiven.  En zo langzamerhand op de juiste positie. Het is een dagje zweten in de zon, en een hoop hoofdbrekens, dat dan wel weer botbrekens voorkomt, maar dan staat-ie wel trots op zijn juiste plek.
Phew!