Vergeethoekjes waren bekend, maar vergeetmandjes niet. Toch staat er een in het oude huis. Het mandje bevat bollen die allang de grond in hadden gemoeten, maar ze stonden een beetje uit het zicht en in het oude huis is het ook nogal donker. Op de mand stond ook nog eens iets anders, waardoor je niet kon zien wat erin zat. Vergeten is dan makkelijk. De bollen dachten waarschijnlijk dat ze dan maar zelf actie moesten nemen en stuurden spruiten dwars door de mazen van de mand heen, waardoor je ze ineens kon zien.
Dan maar gauw de grond in.  Ze hebben nu een plaatsje tussen de bromelia’s in. Hier en daar steekt een spruit boven de grond. Er zijn er wel veel afgebroken, want tussen de mand uitpulken lukt niet altijd. Nou ja, als ze kunnen uitlopen in een mand in de droogte, dan zullen ze dat ook wel doen in de vochtige grond.
We gaan het zien.