Op het terrein vind je altijd wel weer iets nieuws. Op de plek waar een van de palmen stond zitten waarschijnlijk nog wat wortels in de grond, vlak onder de oppervlakte. Dat hout is aan het vergaan en het lijkt of dit een goeie plek is voor deze paddenstoel om daar te groeien. Internet geeft uitsluitsel wat voor een paddenstoel dit precies is, het lijkt het meest op een gele aardappelbovist. Gelijk kom je weer grappige weetjes tegen: het gedeelte –vist is verwant aan het woord veest, dat wind of scheet betekent. Gebruikt bijna niemand meer. Het voorvoegsel bo– is dan weer verbasterd uit een oud woord voor wolf vohen, Bovist betekent dus iets van wolfsscheet. Kennelijk was dat wat men dacht, want als je op zo’n ding gaat staan, dan blaast hij in een puf een wolkje sporen uit.
Als hij nog niet is ingezakt is het net of er een aardappel in het gras ligt, vandaar de naam Aardappelbovist. Ze zijn trouwens officieel te eten, maar het is misschien niet zo verstandig dat te doen, straks is het een heel andere paddenstoel, die dan toevallig ontzettend giftig is. Zal je altijd zien. Erop gaan staan is misschien ook niet zo’n goed idee, niet dat dat gevaarlijk is, het is gewoon zonde, want dan blijft er maar een zielig velletje over.