Het weggetje naar ons huis is een doodlopende weg. Vanaf de ‘grote’ weg zijn er wel vier zijweggetjes. Twee daarvan komen op elkaar uit, dat is allebei Rua do Lumião. Een van die zijweggetjes, Rua Charneca de Pena, loopt officieel niet dood, maar die gaat op gegeven moment verder als een enorme bramenwildernis waar niet doorheen te komen is. Het laatste weggetje is zo klein dat die geen naam heeft. Niet op Google Maps en er is ook geen bordje, terwijl de andere dat allemaal wel hebben. Dit onbekende weggetje gaat naar de varkenshouderij, het gaat wel verder, maar het verandert in een weggetje dat eigenlijk niet met een auto te berijden is. Het eindigt bij een paar gebouwtjes waar onze voormalige buurman, die naar België is verhuisd, een soort van opslag had, met wat kippen en een klein moestuintje.
En laten ze nou net dit weggetje zonder naam onder handen nemen om er een mooi wegdek op te leggen. Geen asfalt, dat nou ook weer niet. Ze leggen er brita op, dat is een soort grind, maar dan van kleine brokjes natuursteen. Dit vermengd met rivierklei geeft een laag die als het geregend heeft hard wordt en dan hard blijft.
Je zou zeggen dat ze die werkzaamheden doen op verzoek van de varkenshouderij, want daar komen nogal eens wat grotere vrachtwagens om voer te brengen of varkens te halen, maar dat lijkt toch niet zo te zijn, want Rua Charneca de Pena wordt ook verbeterd. Nou ja, aan het eind van dat weggetje zit ook een bedrijf, dus misschien dat ze een gezamenlijk verzoek bij de Gemeente hebben gedaan of zo.