Dona Conceição is onze buurvrouw, ze woont aan het eind van de Rua do Salgueirinho. Elke dag komt ze langs met haar auto of soms lopend en ze heeft altijd uitgebreid tijd voor een praatje. Ze is altijd vrolijk en loopt gierend van de lach te schimpen op van alles en nog wat dat in haar ogen niet goed gaat. ’t Kan de gemeente zijn, de regering of de Portugezen in zijn algemeenheid. Ze vindt het geweldig wat wij met het terrein aan het doen zijn. Van de week vroeg ze of we nog een paar stekjes wilden hebben van het een of ander. Vandaag reed ze ineens voor met twee grote teilen in haar achterbak, de klep kon niet meer dicht, met wel vijftig tot zestig bromelia’s. Die had ze er bij haar uitgetrokken, want haar schoondochter vindt ze toch niets. Dona Conceição woont in een huis dat gesplitst is, haar zoon en schoondochter wonen boven en zij woont beneden.
Ze bracht niet alleen de planten, maar ook werkhandschoenen en een tuinhak want we moesten meteen aan het werk!
En hup meteen de daad bij het woord voegen. We hebben met zijn drieën de planten erin gezet en ondertussen gaf dona Conceição haar visie op de wereld en Portugal en de lokale bevolking, alles met een grijns en schaterlach.