Naast het Afstapje van Huib kunnen we nu ook wel een Paadje van Huib benoemen, het ligt immers in elkaars verlengde. Het was er al, het paadje. Het loopt voor het oude huis langs en is een paar ruwe stenen breed. De vorige eigenaren hadden waarschijnlijk gedacht dat het breed genoeg was en hadden naast het pad iets van een bloemperk gemaakt. In de loop van de tijd helemaal verzand, geen bloem te bekennen. Ook geen afscheiding aan de kant van het pad, dus het leek een onderdeel van het pad te zijn. Maar het was alleen rul zand. Dus hadden we het plan opgevat om ook hier maar pad van te maken. Het leek redelijk eenvoudig, de platte stenen hadden we al. Het moest alleen uitgegraven worden, en dan heb je weer hetzelfde als overal op het terrein: scherven dakpannen, scherven glas, stukken oud ijzer. Allemaal schatten die onder het zand verborgen zijn. Maar we zijn een eind op streek: de boel is uitgegraven, er is een stuk onduidelijke drempel weggejekkerd en we hebben de stenen al zo’n beetje op de juiste plek liggen. Nu alleen cement er even in en de boel is gepiept.
Dus binnenkort klaar, het Paadje van Huib!