De overbuurman is aan het hooien geslagen. Een tijdje geleden is er gemaaid en nu is het kennelijk tijd om het gemaaide spul binnen te halen. Als eerste wordt er dan een tractor met van die ronddraaiende bladharken op het veld losgelaten. En als altijd is er weer een verhaal bij. De tractor stopte plotseling en de man die hem bestuurde stond erbij met de pet in de hand en op zijn achterhoofd krabbend. Hij liep naar de rand van het veld en we vroegen nog of hij hulp nodig had. Hij snapte er ook niets van, er was genoeg brandstof, maar het ding stopte plotseling. Hij hoefde niet naar huis gebracht, zijn collega’s kwamen hem halen en grijnzend en wijd gebarend gaf hij aan geen hulp nodig te hebben. Een dag later kwam er een ploeg van een man of wat die de tractor bekeek probeerde te starten en zo. Na een uur en wat magische handelingen deed het ding het weer en kon het veld verder bewerkt worden. Het resultaat is rijen van stro op het land die waarschijnlijk later tot strobaal verwerkt gaan worden.
Karma is er wild van, elke keer waait het stro een beetje op en van een afstand is het dan net een dier dat daar beweegt. Karma blaft er elke keer tegen alsof we aangevallen worden. ’s Avonds hebben we haar in het veld los gelaten en als een jonge hond achtervolgde ze het stro.