Het is warm geworden in Portugal. Zo na het middaguur kun je niet meer echt op het terrein aan het werk zijn. Je moet goed de schaduw opzoeken. Gelukkig ligt het muurtje dat we aan het maken zijn een groot gedeelte van de dag in de schaduw van de notenboom, dus daaronder kunnen we lekker bezig zijn. Het muurtje heeft nog niet echt vorm, dat wil zeggen, de kromming ligt er al, het is gevuld met allerhande stenen die we op het terrein verzamelen. En je hoeft nooit ver te zoeken. Een spade in de grond levert meteen een flinke hoeveelheid scherven, puin en stukken glas op. De terracotta stukken houden we apart, want dat wordt dan weer de onderlaag van het pad.
De kippen houden zich nu wat meer afzijdig, als je aan het graven bent dan steken ze letterlijk hun neus, nou ja hun snavel dan, overal tussen, en je moet uitkijken of je ze niet de kop afhakt als je net een wortel aan het doorhakken bent. Ze vinden altijd wat, ook als je al 20 cm diep zit. Maar goed dat is nu achter de rug, nu is het zaak een mooie cementen rand te storten waar we straks een laag stenen op kunnen zetten.