De lock-down heeft hier ook zo zijn effecten. Doordat Sue en Dave, onze huisbewaarders tijdens onze afwezigheid, niet veel in ons huis zijn geweest heeft het vocht toegeslagen. De kastjes ruiken muf, er zit schimmel hier en daar op de buitenkant van de kast. Het gaat er wel af hoor, het is maar heel licht, het is alleen een hoop werk. De terracotta schaaltjes in de kast houden makkelijk vocht vast, want ze zijn poreus, dus ook hierop zit een laagje fijne schimmel. Het gaat er met water zo af, daarna lekker laten drogen in de zon en het laatste tussen de craquelé gaat waarschijnlijk wel weg met bleekwater, je moet alleen wat geduld hebben en er de tijd voor nemen. Gelukkig hebben we dat!
We zijn ook weer lekker aan het maaien, een uurtje per dag, want de accu van de bosmaaier houdt het niet langer vol, en dat is maar goed ook want na een uurtje ben je het ook wel weer zat. De berm aan de overkant is in die drie maanden aardig dichtgegroeid, dus hier kunnen we ons de komende weken wel mee bezig houden. Avelino, onze buurman, kwam al even controleren. Hij vindt het maar raar dat we de bloeiende planten laten staan, want voor hem is het allemaal onkruid. Het fluitenkruid staat in bloei, de distel heeft prachtige paarse bloemen, er staat geel spul. Dat maai je toch niet zo maar weg? Avelino moet er maar om lachen. Die rare Hollanders met hun ideeën.