Op het weiland waar de paarden normaal staan is gesproeid. De paarden zijn de dag ervoor weggehaald, waarschijnlijk naar de stal of naar een ander weiland, in ieder geval niet hier in de buurt. Het sproeien gebeurt met een trekker en een sproei-installatie erachter. De man achter het stuur draagt een wit pak en een mondkapje alsof hij hoogstpersoonlijk het weiland met het corona-virus aan het besmetten is. Dora Fonseca, de dochter van de eigenaar en toevallig ook onze dierenarts, komt even hoogstpersoonlijk waarschuwen dat de honden niet over het veld mogen rennen de komende vier dagen.
Vervelend voor de honden, want ze moeten nu het hele rondje aangelijnd zijn en kunnen niet even de energie uit hun lijf rennen. Nou vindt Karma dat niet zo erg, die is niet zo van het rondrennen om niks, maar Max wordt er wel ongedurig van. Die wil nog wel eens een denkbeeldige prooi achterna zitten. Zowel Max als Karma hebben ook een beetje privacy nodig als ze hun behoefte moeten doen. Ze gaan dan meestal een stukje van de weg af en draaien dan een paar rondjes om de juiste plek te vinden. Met Max lopen we daarom een stukje verder als hij nog niet zo ver is na het reguliere rondje. We lopen dan in een grote boog om ons huis heen, door het kurkeikenbos dat achter ons huis ligt en een stukje verder door de olijvenboomgaard van weer een andere buurman. Meestal komt het dan wel goed met Max.