Even bestaat niet. Dat zei Jan, onze vrijwilliger van vorig jaar, al. De bakken van het terras moesten gevuld worden met aarde. Onder het stro lagen nog twee zakken en in het oude huis lag nog een zak van 70 liter aarde vermengd met  paardenmest. Om dat te verplaatsen heb je een kruiwagen nodig. De band van de kruiwagen was een beetje zacht dus die moest eerst opgepompt worden. Nu hebben we uit Nederland een echte fietspomp meegenomen, en van Nel hadden we al een ventieladapter gekregen. De kruiwagenband heeft namelijk een autoventiel en daar past een fietspomp niet zonder ventieladapter op. Toen bleek het leertje van de fietspomp eraf geschoven te zijn. Die lag onderin de fietspompbuis, met de ring en het veertje en het moertje om het vast te maken. Een goede fietspomp is van binnen goed ingevet en dat vet verzamelt zich door het pompen onderin. Een ideale plek om een ring en een veertje en een moertje in vast te laten plakken. Laat staan het leertje dat stijf in de fietspompbuis zit. Uiteindelijk een goede rechte tak gevonden, hierin een haakje gedraaid, het haakje zo verbogen dat het een leertje kan op pikken en waarmee je goed in kogellagervet kunt roeren om een ring en een veertje en een moertje los te peuteren. Na een dik uur gehannes en gepruts is de fietspomp weer operationeel. De kruiwagenband kan opgepompt worden en de zak met aarde vermengd met paardenmest kan naar zijn bestemming gereden worden.
Het resultaat is een prachtige bak met planten die het terras verder afmaakt!