Elk jaar wordt er een enorme paardenmarkt gehouden. Dit gebeurt in het plaatsje Golegã (spreek uit Koelkèèè, de beide K’s worden zacht uitgesproken als in goulash). We hebben onze buurbrouw, Dona Conceição, gevraagd mee te gaan en dat deed ze maar wat graag. Het is een dik uur rijden hiervandaan, langs Fátima en Tomar. Het plaatsje zelf is erg leuk, het noemt zichzelf paardenhoofdstad (capital de cavalo) en dat kun je wel zien ook. Er zijn veel paardenfokkerijen op het centrale plein, eigenlijk een soort Grote Markt en veel winkels gerelateerd aan het houden van paarden. Zadelwinkels, leerwinkels, pettenwinkels.
Omdat het deze week paardenmarkt is rijden er heel veel paarden rond. De berijders hebben veelal traditionele kleding aan. Het plein heeft een zandbaan erom heen, vergelijkbaar met een ijsbaan, en hier wordt waarschijnlijk veel paardrijles gegeven en dan voornamelijk dressuurles. Je ziet wagens met stevige paarden ervoor, kleinere met pony’s. Door de straten zie je ook veel ruiters met paarden, vaak in groepjes, misschien ook wel lesgroepjes.
Onze buurman, Senhor Fonseca, van de paarden die vaak bij ons aan de overkant staan, heeft ook een huis in Golegã. Hij doet met zijn paarden natuurlijk mee met de evenementen die rond de paardenmarkt worden gehouden. Hij had gezegd dat we hem moesten bellen als we zouden gaan, want parkeren is moeilijk in de week van de paardenmarkt en we konden dan wel bij hem op zijn terrein parkeren.
Toen we aankwamen nodigde hij ons ook maar meteen uit voor de lunch en voor we het wisten zaten we in groot gezelschap te eten. Fonseca en Isabel, zijn vrouw, Nuno één van zijn medewerkers, Vitor een neef, wij met zijn drieën, en nog drie vrouwen.
Heel gezellig. Fonseca is een interessante man die veel gereisd heeft en veel verhalen heeft. Eigenlijk hebben we maar weinig gezien van de festiviteiten rond de paardenmarkt, we hebben erg genoten van de lunch en het gezelschap. Isabel spreekt bewust een soort kinderlijk Portugees, dat daardoor erg goed te volgen is.