Ze scharrelt al weer vrolijk rond. We hebben haar Próxima genoemd. Het kan ook nog Próximo gaan worden, want we weten nog niet of het een haantje of een hennetje is. Bij het eten geven liep ze al rond met haar moeder Pinóquia in het gedeelte waar de andere kippen overnachten. Pinóquia heeft haar eieren uitgebroed achter de hooiberg, zonder gestoord te worden door Senhor Barcelos, Branca de Neve of Mortícia, maar ze vond het kennelijk tijd zich bij de groep te voegen. Ze zijn wel ruw: Senhor Barcelos stond al eens met zijn poot boven op het kuiken en Mortícia pikt naar het kuiken, kennelijk om alvast de pikorde scherp te krijgen. Pinóquia laat het toe, maar ze maakt zich wel breed door haar vleugels uit te zetten en ze maakt vervaarlijke geluiden. Voor de zekerheid doen we de deur van het gedeelte van het hok waar ze ’s avonds zitten en waar ze nu rondscharrelen diicht. Zo sluiten we de anderen buiten en dan kan in ieder geval Senhor Barcelos er niet bij en de andere twee hennen blijven ook uit de buurt. Nu maar duimen dat het allemaal goed gaat, met de katten en de honden erbij. We houden de honden in ieder geval van ze weg, maar de katten kunnen we niet controleren, of we moeten de kippen opsluiten of de katten niet meer naar buiten laten. Dat gaan we niet doen.