Het wordt nu serieus! Er worden grote bouwmaterialen aangeleverd. Dakpannen voor de uitbouw en de liggers die het dak moeten dragen. Dat kan allemaal niet zomaar getild worden en met een vrachtwagen met een hijsarm wordt het op het pleintje gezet. Nog een heel gedoe, want voor ons huis lopen allerlei draden, waaronder de glasvezelkabel voor het internet. In Portugal hangt dat allemaal in de lucht en het is dus kwetsbaar. De kraan moet eronderdoor, met behulp van een bezem en een lange lat wordt de kabel omhoog gehouden, zodat de arm eronder door kan. Vervolgens wordt die arm helemaal uitgeschoven en de pallets met dakpannen worden zo neergezet. De langste draagbalk wordt meteen op zijn plek gezet, hiervoor wordt de vrachtwagen een stukje verder gezet en de hijskraan tilt hem over de muur heen op zijn plaats. Ilídio loopt er gewoon onder en staat met zijn armen in de lucht het ding op zijn plaats te duwen. Je houdt je hart vast, want de hijskraan is geen precisieinstrument, de draagbalk ligt maar een paar millimeter op de steunpilaar en Ilídio staat er pal onder. Joaquim staat er een beetje bij te lachen. “Ach, dat is normaal”, zegt hij, “we zijn het gewend. En ik heb nog vijf broers!”