De vloer zit er bijna in. Bijna, doordat de cementmolen het begaf vlak voordat de mannen klaar waren. Het laatste stukje moet dan een andere keer. Gelukkig hebben ze nog een cementmolen, maar het was niet de moeite nu nog om te ruilen, omdat het bijna het einde van de werkdag was. Ze hebben nog wel een poging gedaan om te repareren, maar ze konden de oorzaak niet vinden. Misschien te heet? Het ding had de hele dag bijna staatn draaien in de hete zon.
In ieder geval kunnen we nu goed zien hoe de vloer tot stand komt. We hebben het puin dat van de oude fundering komt over de grond onder de vloer uitgespreid en verder nog wat we zo uit de grond haalden. Waar nu de vloer komt hebben we vorige week zo’n honderd kruiwagens grond weggehaald. Eerst wilde Joaquim er over storten, maar de grond daar was nu juist erg goed, zonder al te veel stenen en scherven. Vandaar dat we de grond afgevoerd hebben en gebruikt om gaten aan de andere kant van het terrein te vullen en het puin en de stenen die we vonden op de plek waar weggegraven moest worden hebben we gedumpt in de vrijgekomen ruimte. Daarom hebben we nu een vloer van zo’n dertig centimeter dik. Het is pas de helft van de uiteindelijke oppervlakte, maar het begint aardig vorm te krijgen.