Tsja, dat krijg je ervan, als je tuinslangen ophangt in de buurt van een ongedurige hond. Nooit gedacht dat Max erbij kon maar vannacht heeft hij de tuinslang gevonden en vakkundig in kleine stukjes gemaakt. We vonden hem al zo rustig vanochtend; normaal begint hij rond half zeven ongeveer als een bezetene te blaffen, alsof hij al weken aan een ketting ligt. Maar vanochtend dus niet. Lekker rustig dachten wij. Tot we de slang vonden…  Op de foto zie je nog maar een stuk van het restant. De kleinste stukjes zijn al in de vuilnisbak verdwenen. En het mondstuk, ook aan gort. Nou ja, de langste stukken kunnen we nog wel gebruiken om een irrigatiesysteem te maken, of zo.