Aan de voorkant van het huis, bij de openslaande deuren is een soort van terras. Nou ja, we zitten daar als we buiten koffie drinken. Het is eigenlijk een kaal stuk zand. Het is kaal doordat hier puin terecht gekomen is toen de openslaande deuren gemaakt werden, het blijft ook kaal doordat de honden er graag spelen. Zeker als wij er zitten.
We gaan nu een afscheiding maken van emmers gevuld met aarde en plantjes daarin. We leren de honden dat ze daar niet voorbij mogen.
De emmers krijgen we van onze Indiase vrienden, van de King Kebab. Er gaat tien liter mayonaise in één zo’n emmer, en er wordt bij de King Kebab nogal wat gebruikt, naast alle andere sauzen. We hebben nu zo’n twintig emmers.
Het nadeel is dat we ze vuil krijgen. En vuil is ook echt vuil! Aangekoekte mayonaise, soms beschimmeld, soms erg ingedroogd. Maar het is mooi weer, het is een lekker buitenklusje en we hebben de tijd, en als de emmers staan te drogen is het nog een grappig gezicht ook!