logo
  • Home
  • Gastenboek
  • Agenda
  • Weer
  • Contact
logo
  • Home
  • Gastenboek
  • Agenda
  • Weer
  • Contact

Bijkomen

22 januari 2019


Vandaag was een slechte dag. Qua weer dan. Veel regen, veel wind. De lucht voelt erg koud aan en er is geen zon om het goed te maken.

De dag begint met het lopen met de honden. Een heel gedoe met Max en zijn kraag, Xarique met zijn ongedurigheid en Karma met haar kracht. Max is flink over zijn toeren. Hij heeft natuurlijk pijn en vanuit zijn slaapplaats kan hij niemand zien. Daarna de medicijnen voor Max: antibiotica, pijnstiller en kalmeringsmiddel. Max moet uit de hand gevoerd worden, hij is zo zenuwachtig dat het hem niet lukt uit zijn etensbak te eten, hij stoot het elke keer om met zijn kraag. Als hij rustig zou doen en met beleid zou eten, dan zou het hem wel lukken.
Als de honden gegeten hebben kunnen ze naar de voortuin. (Als ze eten zitten ze aan de ketting, omdat ze anders elkaars eten stelen. Of eigenlijk vanwege Karma die van iedereen het eten jat.). Dat is ook een heel gedoe. Aan de halsband moeten ze door het hek gebracht worden. Max probeert met Karma te knuffelen, maar met de kraag gaat dat niet. Karma probeert weer te ontwijken en ondertussen zit Xarique er tegen aan te blaffen. Dan de poezen, ook antibiotica en pijnstiller. Dat gaat gelukkig erg makkelijk, want ze vinden de pilletjes lekker. Ze zijn nog steeds een beetje van slag, dus naar buiten mogen ze niet.
Dan de geit, Lourdes Maria, die moet ook weer een plekje vinden, waar het gras nog lang is. Ook dat gaat met de riem, anders is ze er zo vandoor. En dan als laatste de kippen. Dat is erg makkelijk. Ze mogen los, dus ik hoef alleen het deurtje open te doen en het voer te strooien. Daarna kunnen ze hun eigen gang gaan.

Dan begint het fors te regenen. Dat betekent: kippen in het hok, de geit naar binnen en de honden aan de ketting, anders kunnen ze niet op hun droge plek liggen. ’s Middags nog een keer een medicijnenronde. Zo blijven we lekker bezig!

’s Avonds als alles en iedereen gegeten heeft, inclusief zoonlief, een rustmoment bij de kachel. Zoonlief heeft het koud, op school wordt er niet gestookt, dus iedereen zit met de jas aan. Dus even bijkomen bij de kachel. En de poes? Die wil altijd wel bij de kachel.

 

Vorige Rust op de bank
Volgende Blubberzooi

Reactie

Er is nog geen reactie op deze post geplaatst. Je kunt de eerste zijn.

Reageer op bovenstaande reactie toch niet reageren

(Je e-mailadres wordt niet bij de reactie geplaatst. Je naam wordt wel geplaatst. Je reactie wordt eerst bekeken voordat het geplaatst wordt.)

  • Quinta do Salgueirinho

    Welkom bij Quinta do Salgueirinho!
    Op deze site houden we bij wat we zo’n beetje doen in Portugal en kun je vanuit Nederland of waar dan ook op de hoogte blijven van de ontwikkelingen rondom de Quinta.

    OP DE HOOGTE BLIJVEN?

    Laat je e-mailadres achter en we laten je weten wanneer
    we wat nieuws geplaatst hebben.

    We sturen je geen spam! Lees ons privacybeleid voor meer informatie.

    Controleer je inbox of spammap om je abonnement te bevestigen.

Quinta do Salgueirinho © 2023