Overal worden om de haverklap feesten gehouden. Vandaag in Peso het feest van de worsten (Festa do chouriço). Je hebt ook het feest van de aardappels, van de sardientjes, van de kool, van het zout. Je kunt het zo gek niet bedenken of er wordt wel een feest voor georganiseerd. Nu moet je feest ruim zien. Het komt erop neer dat er in een zaal lange tafels staan, waar gegeten en gedronken kan worden. Op het feest van de worsten waren wij pas na de lunch, dus de tafels waren al niet meer bezet. Wat er rest is een zaal met lege tafels en mensen die erom heen staan te kletsen. Het is vooral bedoeld als ontmoetingsmoment voor alle dorpen uit de buurt. En natuurlijk kun je er worst kopen. In de ruimte naast de feestruimte hangen de worsten aan het plafond. Normaal wordt er vuur gestookt zodat de worsten gerookt worden. Nu is dat al gebeurd. Er wordt brood gebakken, in steenovens. Er zijn twee ovens naast elkaar, in één brandt er een flink vuur, de ander wordt door de bakker schoongemaakt: de nog smeulende stukken hout worden uit de oven gehaald en in de oven er pal naast gestopt. Daarna wordt de as uit de oven geveegd met een bezem van rozenmarijntakken die nat gemaakt zijn in een emmer water. Op de zo geveegde ovenvloer wordt het deeg gelegd in mooie bergjes. Het deeg wordt aangereikt door twee vrouwen. De ene pakt het natte deeg uit de deegtrog, de ander legt het in bloem zodat het aan te pakken is en die geeft het dan weer aan de bakker die het de hete oven in schuift. Een mooi samenspel.
Als het brood uit de oven komt dan wordt het meteen verkocht, bijna te heet om aan te pakken. Lekker!