Lurdes Maria heeft natuurlijk stro nodig, om de vloer van de stal te bedekken. En dat hadden we niet. Dus op zoek naar stro. Best lastig buiten het seizoen. Op de markt op zondag verkopen ze wel, maar dan moet het arme dier een paar nachten op de kale betonvloer liggen. Dat doen we niet. Na wat rondvragen kwam ik op een soort van bouwterrein waar ze van alles hebben, van terracotta stenen, betonpalen, grint, zand, van alles. En dus ook stro. Maar dan wel grote balen. En groot is écht groot: 2m50 bij 1m20 bij 1m20 met een gewicht van ruim vierhonderd kilo.
Het busje ín lukte goed, dankzij een zeer op de vorkheftruck vaardige Portugees: met een hoop gedoe en geschuif zat de baal in het busje. Eruit ging al wat minder; in je eentje krijg je er geen beweging in, met zijn drieën lukte het om het ding uit de bus te schuiven met één kant op de grond. Door het busje langzaam naar voren te rijden, schuift de baal eruit. En daar staat het dan. Ruim vierhonderd kilo stro in de voortuin!
Maar… Het is gelukt: door te rollen, te schuiven en te trekken met kettingen staat de baal nu overdekt, dertig meter verder en onderweg nog een hoek van 90° gemaakt ook. Voorlopig hebben we stro genoeg en Lurdes Maria kan comfortabel liggen.